Dit begint te lijken op de zomer. La Dolce Vita – vrij vertaald het goeie leven. Vanaf het Paasweekend zijn we op Sicilië. Van noordoost naar zuidwest en de hoofdstad Palermo. Na Montenegro gingen we naar zuid Italië voor lekker weer. Hier hadden we zin in. Dat is gelukt want nogmaals: het lijkt hier al zomer. Behalve dat het in de echte zomer voor ons niet te doen is qua hitte. Nu is het perfect met zo’n 20-25 graden. Het is lekker buiten en daar zijn we dan ook veel.

De muggen zijn ook weer terug! Dat is minder. Maar nog altijd beter dan de Noorse zomer want dan heb je vaak muggen èn regen. Dit is met een knipoog bedoeld en niks ten nadele van Noorwegen want wij zijn echte fans. Sinds 2017 waren we al vijf keer in dit wonderschone land. Vorig jaar zelfs vijf weken op rij en dat doen we zo opnieuw. Een tip is wel goed te kijken waarmee of hoe je reist. In verband met verhoogde kans op regen dus. Maar wij hadden ook vaak geluk wat dat betreft.

Sabbatical

Wat is het genieten in Sicilië en we doen het rustig aan. Dat heeft ook te maken met de lengte van de reis. Reismoe zijn we niet. Maar na zoveel maanden en plekken op een rij ‘hoeven’ we niet meer overal alle hoogtepunten op te zoeken. Met nog drieënhalve maand te gaan begint het einde van de reis zoetjes aan in beeld te komen. Dat thuiskomen straks geeft een gek gevoel. We houden het reizen lekker aan de gang en genieten van de luxe uitgangspositie waarin we zitten. Zo’n reis willen we in de toekomst graag vaker maken. Na thuiskomst zal er opnieuw gespaard worden. Een sabbatical is een aanrader voor wie er wel eens over nadenkt, deze reis is onbetaalbaar en we zijn dankbaar dat we het gewoon hebben gedaan.

Er werd een back-up gemaakt van de sabbatical foto’s. Wow, dan zie je zoveel ervaringen en herinneringen voorbij komen. Ongelooflijk wat we meemaken in een korte tijd. Wel grappig is dat op verplaatsingsdagen op parkeerplaatsen (pitstops zoals we dit richting de honden aangeven) vaak het echte vakantiegevoel oppopt. Toch het avontuurlijke roadtrip gevoel. Ook blijft het interessant om elke week op een ander balkon of in een nieuwe tuin te zitten. Dagelijkse wandelingetjes met de honden vervelen nooit. We praten in ‘een paar landen geleden’ in plaats van een tijdje/paar weken of maanden geleden. Bijvoorbeeld als we niet meer weten waar we een bepaald snoepje hebben gekocht. We moeten er al goed over nadenken.

Sightseeing oost Sicilië

Sicilië is het grootste eiland van Italië en beslaat ongeveer twee derde van de oppervlakte van Nederland. Het is een fractie groter dan Sardinië, waar we na een daglange bootreis eergisteren aankwamen. De blog Sardinië volgt later.

Na de roadtrip vanuit Montenegro kwamen we het Paasweekend bij in een ruim appartement. Gelegen aan de hoofdstraat van Trappitello, een kleine plaats aan de noordoostelijke kust. Italië is, hoe kan het ook anders gezien de vestiging van het Vaticaan, nog aardig christelijk gelovig. Tot onze verrassing kwam er op de avond van Goede Vrijdag een wake langs met Jezus in een kist. Even wisten we niet wat we zagen want we hadden geen idee. Werd hier een dood iemand langs gedragen? Nee dus (gelukkig), het was een kerkelijk ritueel. Wel weer een bijzondere en intieme ervaring om dit mee te maken. We waren er stil van.

Sicilianen zijn vriendelijke mensen. Op straat maak je gemakkelijk contact en zeggen mensen gedag. We burgeren in en krijgen haast ongemerkt een Italiaanse woordenschat. Buongiorno (goedendag), buonasera (goedenavond), ciao (hallo/dag), arrivederci (tot ziens), tranquillo (rustig) en natuurlijk grazie (dank je wel). Kitty groet mensen graag in de plaatselijke taal en wordt dan soms voor een lokale bewoner aangezien. Valt daarna natuurlijk meteen door de mand.

Vanuit Trappitello maakten we uitstapjes naar de Etna vulkaan – de meest actieve van Europa; in 1983, 1985, 2001 en 2002 overstroomd; Savoca – het maffiadorp waar The Godfather werd opgenomen (dank Pap voor de tip); Catánia, de tweede stad van Sicilië; de Alcantara kloof en het kustplaatsje Taormina. Helaas konden wij de bus niet parkeren op de Taormina heuvel en gaven we dat op. In plaats daarvan bezochten we het strand in Letojanni, lekker rustig maar au heet die kiezels.

Alcantara kloof

Savoca

Catánia

Etna vulkaan

Strandweek Mazara del Vallo

In het zuidwesten betrokken we een strandhuisje in een toeristencomplex in Mazara del Vallo. Het was een typische ‘bang for the buck’ (waar voor je geld) wat wij tijdens deze reis altijd nastreven. Toch ook lekker anoniem tussen vakantiegangers. Oh en werkvolk want in het voorseizoen wordt er geklust. Dit valt tegen als ze met een slijptol bezig gaan, terwijl je net aan de ochtendkoffie zit op het terras. Gelukkig hebben we laptops bij zodat je dan maar even doorwerkt aan stukjes voor de websites. Naast Travelpack zijn er nog een paar websites in ontwikkeling.

Onder een viaduct door is het slechts 150 meter lopen naar de zee. Het is lekker rustig nu. Hier willen wel wonen. Behalve dan dat de stad Mazara del Vallo ons niet aanspreekt. Het lijkt wel een woestijnstad, echt de hele stad is in zandtinten gekleurd. Een vast afgesproken huisstijl? Apart en best wel saai, alles lijkt op elkaar. Maar we kwamen voor een strandweek en dat gaat prima. De eerste dag werd met 23 graden meteen een duik gemaakt. Door Martijn dan, Kitty ging (weliswaar voorbereid in bikini) tot de knieën. Het bleef lang ondiep en je moet er wel snel uit kunnen mocht je een krab of kwal tegenkomen. Die zagen we trouwens niet.

Palermo en de bootoversteek naar Sardinië

Voor de bootoversteek naar Sardinië werd Palermo bezocht, de hoofdstad van Sicilië. Leuk om mee te pakken als je hier toch bent. Wij komen graag terug naar deze mooie en bruisende stad en nemen dan wat langer de tijd.

Vanwege de boottijden naar Sardinië (je vaart van 9:00 tot 21:00 uur en moet om 7:00 uur aanwezig zijn) besloten we twee nachten in de bus te slapen. Lang geleden dat we dit deden. Alleen na de ommezwaai in september sliepen we drie nachten in de bus. Dat beviel goed maar de herfst en winter braken aan en vanaf oktober sloten we accommodaties op elkaar aan. Slapen in de bus werd nu wel even voorbereid. Sinds oktober zijn de werkplekken uitgebreid met toetsenborden en een extra scherm. Ook is de gehele kampeeruitrusting nog mee. Het past allemaal precies. Op verplaatsingsdagen ligt het bed in de bus vol met spullen. Martijn is daar niet blij mee maar het lijkt onvermijdelijk. In Mazara del Vallo werd de bus uitgemest, opgefrist en overbodige ballast weggedaan. Spullen geven we liever weg dan dat we ze weggooien. Soms laten we iets achter op een camping of in een accommodatie, in de hoop er nog iemand blij mee te maken.

We slapen heerlijk in de bus. James ligt in zijn transportbox onder het bed en Ruud erachter. Gelukkig zijn de nachten niet koud, met 16 graden is het goed te doen.

Wat verder nog opvalt

• Lekker eten en drinken is in Italië gemakkelijk. Vleeswaren, pizzabroodjes, goeie koffie, Aperol Spritz… ze weten wel wat lekker is. Opgelet bij het bestellen van koffie, een vingerhoedje espresso is hier de norm en wij houden van een grote bak.

• In Italië kun je niet om de Fiat heen. Op de weg zie je het Italiaanse automerk overal. Martijn wil wel een ouderwetse Fiat Panda maar dan 4 x 4. Heeft hij toch een door hem gewilde 4 x 4 maar dan betaalbaar. Echt wat voor hem.

• De rijstijl op Sicilië is gewaagd. Bij wegwerkzaamheden worden pionnen voor je neus omver gereden. De hele weg wordt gebruikt, niet beperkt tot de eigen weghelft. Knipperlichten zijn overbodig en afsnijden is normaal. Gepantserde vangrails lijken op het weggedrag aangepast. Slingerende weggebruikers zien wij haast altijd verwikkeld in hun mobiele telefoon. Terecht dat hier (in Nederland – hier weten we het niet) hoge boetes voor gelden. Levensgevaarlijk.

• Balkons lopen vaak onafgebroken rondom het gebouw. Trappen zitten extern met een dakje erboven. Handig als je een groot deel van het jaar buiten kan leven. De wasmachine is regelmatig buiten geïnstalleerd. Appartementen zijn zo gebouwd dat het binnen koel blijft ook al is het buiten zwoel. Wij hebben het geluk dat we tussen het verwarming- en aircoseizoen in zitten. Onze behoeften matchen niet altijd: Martijn heeft het snel te warm als Kitty nog onder een dekentje zit.

• Italiaanse verhuurders van accommodaties lijken meer gewend aan of verwend door toeristen dan verhuurders in veel Balkanlanden. Of misschien is het andersom en zijn wij teveel gewend aan of verwend door de standaard en servicegerichtheid van veel Balkan verhuurders. Je merkt het aan gemiddeld hogere accommodatieprijzen bij gemiddeld lagere reviewscores in Italië en de houding van sommige verhuurders. Ook moet je goed opletten voor verborgen kosten voor bijvoorbeeld handdoeken en lakens. Wij weten vooraf graag waar we aan toe zijn en vermijden dergelijke plekken. Uitzonderingen daargelaten. Maar het is hier intensiever zoeken naar de parels.
• Het zangerige Italiaanse temperament, leuk om te horen vanuit twee jonge gezinnen die in familieopstelling onder ons appartement in Trappitello woonden.
• Op heel Sicilië tref je deze cactussen. Let op het hartje in de linkerfoto. Zo mooi en ook schattig.