Ja ja, vlak boven Tromsø (voorbij Alta om precies te zijn) was het dan zover, het lange wachten werd beloond. De loslopende schapen maakten plaats voor rendieren!

Dit fenomeen is tekenend voor noord Noorwegen en Lapland in zijn geheel; een gebied wat zich uitstrekt over noord Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland.

James werd helemaal wild en kreeg meteen de smaak te pakken om met zijn gezichtje in de wind rendieren op te speuren.

Erg bijzonder en we zijn steeds weer verwonderd. Hier in Lapland worden rendieren door Sami (inheemse bewoners van Lapland – tevens het enige inheemse volk van Europa) als vee gehouden. Ze zijn duidelijk niet bang voor auto’s en steken rustig over, maken geen haast, zijn gewend dat iedereen toch wel stopt. Toeristen net als wij vinden het prachtig.

Wij vragen ons regelmatig af hoe het hier in de winter is. Overal zie je sneeuwscooters voor de deur en aangegeven sneeuwscooter paden. Hoe dol wij ook zijn op dit hoogste noorden, de temperatuur steekt hier in de hoogzomer gemiddeld niet boven de 15gr uit en dat opgeteld bij maandenlang duisternis in de winter is een vooruitzicht om hier evt. te wonen niets voor ons.

Op dinsdag 15 augustus, precies 1 maand onderweg, finishten we Noorwegen op de Noordkaap. Een stikmooie route langs de kust, zonnig en droog helder weer. Zou het… Maar helaas, kilometers later (de weg is 120 km lang) betrok het gebied en uiteindelijk stonden wij in de dichte mist en kou bij het uitkijkpunt over de oceaan uit te kijken naar Antarctica. We zagen geen fluit, behalve elkaar en dat was in principe genoeg want we waren er tenminste. Bringing back memories want op 25 juli 2017 werd Kitty hier door Martijn ten huwelijk gevraagd.

Flink wat kilometers hebben we deze week afgelegd, zo’n 2000. Na de Noordkaap bezochten we 500km verderop Kirkenes, uiterst noordoost in Noorwegen tegen de Russische grens. Gewoon om de iconische grens aan te tikken.

In deze dagen hebben we ook de 2 hoogste scenic drives bekeken: Havøysund vlak voor de Noordkaap, en Varanger boven Kirkenes.
Vooral kustroute Havøysund maakte indruk, met indrukwekkende rotsen gevormd uit dunne plakken.

Tijdens een wildkampeeravond in de stromende regen (de laatste nacht in Noorwegen) stuitten we op een halfopen hutje waar we konden koken en zitten. Hier sloot een fietsend Duits stel op zoek naar onderdak bij ons aan: Tilman en Ida. Er volgde een boeiend gesprek want zij zijn ook een jaar op reis in Europa, dan met de fiets en in de laatste termijn. Heel interessant! Tilman en Ida zijn ook te volgen, via https://justtwowheels.de.
Tilman and Ida: it was very nice talking to you and we wish you all the best and lots of dry weather in the upcoming months.

Na Kirkenes zetten we koers naar Finland. Met ca 50km waren we er zo. Nog wat Noorse kronen op zak maar niet erg, we komen vast weer. Na inmiddels 5 bezoekjes waaronder deze laatste XL trip zijn wij echte Noorwegen kenners, dus bij vragen weet ons te vinden.

Zo apart: de grens met Finland over en meteen in een andere omgeving. De ruige bergen maakten plaats voor 1000 meren en (dennen)bossen. Samen met Zweden en Rusland leeft in Finland de grootste populatie bruine beren van Europa. Deze komen wij liever niet tegen…

Een nachtje camping in Inari, een dorp waar een groot museum over Sami zit. Echter sprak het museum ons niet echt aan en we hielden het bij kleine wandelingetjes in het dorp en om het Inari meer.

De vervolgroute naar de stad Rovaniemi, beschouwd als de hoofdstad van Lapland, was indrukwekkend. De 325km door bossen en meren hebben wij in 2,5 dag afgelegd, met 2 wildkampeernachten ertussen. Op supermooie plekken! De 1e nacht werden de honden in de auto op hun wenken bediend en hoorden wij aan hen dat we omgeven waren door rendieren. Of nou ja, Martijn lag hier wakker van, Kitty met haar oordopjes en slaapmasker (want korte nachten hier in het noorden) sliep er als een roos doorheen.

In deze omgeving zijn trouwens ook knutjes oververtegenwoordigd – dit zijn hele kleine mugjes, net fruitvliegjes, maar deze steken. Gelukkig zijn wij voorbereid met een lading Deet. Een vuurtje stoken (verantwoord door ervaren Martijn) helpt ook.

De 2e nacht stonden we naast een parkeerplaats bij natuurpark Vikajärvi (net boven Rovaniemi). Dit keer in goed weer opnieuw in zo’n half hutje met een vuurplaats, voorzien van hout voor algemeen gebruik.

Kwam er een Rotterdams koppel in een Volkswagen busje bij ons zitten, die bleken 3 maanden (vanaf eind juli) rond te trekken. We hebben met hen, Rita en John, zo’n gezellige avond doorgebracht, alsof we met een stel vrienden waren. Dat was erg leuk!
Rita en John: bedankt voor de leuke avond en een mooie reis nog gewenst samen.

We sluiten het weekend af met 2 nachten camping in Rovaniemi, waar we alles wassen en onderhouden, ook de kar en de auto (hard nodig na 5 weken). En we samen met de honden een bezoek zullen brengen aan de kerstman die hier woont in Santa Claus village.

Voor het eerst deze zomer is en blijft het heel rustig op deze camping. Geen file bij de wasmachine. Dat is lekker wennen. De piekdrukte in Scandinavië lijkt nu achter ons te liggen.