Hoogzomer. De temperatuur loopt op naar 30 graden. En dan moet de echte zomer nog beginnen.
We zijn in Bosnië en Herzegovina. In Una National Park in het noordwesten waar we dit land zullen afsluiten.

Verder bereisden we Sutjeska National Park in het zuidoosten en de historische steden en omgeving van Mostar en Sarajevo.

Wat een boeiend land. Zoveel geschiedenis rondom de voormalig Joegoslavië oorlog van begin jaren negentig. Zelf waren wij destijds tieners. Kun je nagaan hoe groot dit recente leed nog in het collectieve geheugen gegrift moet zijn. Na de oorlog is het land verdeeld in twee segmenten: de Federatie van Bosnië en Herzegovina voor de Bosniakken en Kroaten, en de Servische Republiek (Republic Srpska) voor de Serviërs. Tijdens onze rondreis logeerden we in beide delen en overal was de ervaring goed.

Wat luchtiger kost: dit is pas echt het land van de Golfjes 2. Er rijden er op het oog nog wel meer dan in Montenegro. En daar kun je er al niet omheen. Als Kitty hier zou wonen wil ze er ook wel een.

Naderende thuiskomst

Dat brengt ons op het volgende punt. Met nog ‘slechts’ zeven weken voor de boeg komt de thuiskomst eind juli nu echt in beeld. Als je een jaar weggaat dan heeft dit naast plannen en organiseren van de reis wel wat voeten in de aarde. Denk aan je baan, huis, vervoersmiddelen (wat blijft er achter?), verzekeringen, abonnementen en meer. Voor de reis is Kitty’s auto verkocht omdat die anders een jaar stil zou staan. Daar wordt een auto niet beter van. We zetten wat acties in gang om straks thuis alles weer goed en vlot op te starten. Warempel: via een trouwe kennis is een auto voor Kitty alvast in de pocket! Dat geeft een prettig gevoel want wonend in een dorp is een auto al snel broodnodig.

Sutjeska National Park

Louter positieve ervaringen in Bosnië en Herzegovina. Een land van Dobro Došli (welkom) en Hvala (dank je wel). Hartverwarmend is de ontvangst enkele weken geleden als we aankomen in Foča aan de rand van Sutjeska National Park. We kunnen de accommodatie niet direct vinden en cirkelen rondjes in het krappe oude gedeelte van de plaats. Kitty spreekt een oudere heer aan. Hij heeft net een kilo kersen gekocht. Spreekt geen woord Engels maar staat erop te begrijpen wat de kwestie is. Ondertussen opent hij de zak kersen en biedt een versnapering aan. Het adres kent hij niet en Kitty wil bedanken om zelf verder te zoeken. Maar hij staat erop te helpen en schakelt de hulp in van een cafébaas. Samen bellen zij onze verhuurder en die haalt ons binnen enkele minuten op. Het Bosnische gastvrije visitekaartje is gegeven.

Sutjeska National Park staat bekend als Bosnisch mooiste natuurpark van drie stuks. Wij nemen vier dagen de tijd om een stukje hiervan te ontdekken. Onderweg vanuit Pogradec (Albanië) slapen we nog een nacht in Nikšić – Montenegro, waar we in maart een week zijn geweest. Het nachtje studio kost hier slechts € 26,-. Goeie prijs. In Foča is dit ook de nachtprijs. Kamperen is in veel landen duurder en dat doen we dus nog niet.

Ook in Bosnië en Herzegovina is contant betalen nog de norm. Follow the money is dan wat minder van toepassing. Heel goed. Bosnische Marken lijken wel Monopoly geld, weinig zichtbare echtheidskenmerken – het lijkt bijna op wit papier geprint. Ook hier wordt in cafés en zelfs overdekte winkelcentra nog volop binnen gerookt. Gelukkig stinken onze accommodaties niet want die zijn meestal rookvrij. Al staat er altijd wel een asbak met soms een complementaire aansteker erbij.

In Sutjeska National Park maken we dagtrips naar Tjentište en het tweede wereldoorlogsmonument Spomenik, de Pješčane piramides en Oteša waterval en we lopen een hike van 12,5 kilometer naar het hartvormige Trnovačko meer in, jawel net over de grens, Montenegro. Dit was zo gaaf.

Tjentište Spomenik

Pješčane piramides

Feeërieke Oteša waterval

Hiken naar het Trnovačko meer

Mostar

Voldaan trekken we na Sutjeska door naar Mostar. Wauw, we betrekken pal naast het historische centrum een bovenwoning met zeer ruime parkeerplaats. De verhuurder geeft aan dat wij het hele rijk alleen hebben (eigenlijk woont er iemand onder) inclusief de ruime omheinde tuin. Dit is onverwacht luxe met onze honden en we verlengen het verblijf direct met twee nachten naar een week.

We genieten van de zon, het panorama uitzicht op de bergen, het historische centrum en bazaar en gaan uit eten met de honden onder tafel.

Ook bezoeken we het indrukwekkende Museum of War en Genocide Victims over de Bosnische Burgeroorlog. In grote delen van het land waaronder in Mostar is hevig gevochten. Op veel plekken in de stad zie je nog kogel- en scherfgaten in gebouwen. Om te herdenken werd dit niet overal gerepareerd.

Ook in Bosnië en Herzegovina leven zwerfhonden en deze geven we waar het kan graag wat eten.

Sarajevo

De volgende stop is Sarajevo. We strijken neer in het knusse dorp Pale op 20 minuten rijden van de hoofdstad. Hier is zeker genoeg plek voor onze bus.

Pale

Pale is een leuk dorp dat tussen een aantal skigebieden ligt. In de winter bruist het waarschijnlijk, nu is het lekker rustig. Nou ja op de plaatselijke discotheek na dan die pal naast ons appartement ligt en ons ‘s nachts in het weekend een beetje wakker houdt.

Sarajevo

Sarajevo is de verrassing van dit land en gaat meteen in Kitty’s top drie van Europese hoofdsteden. In deze stad worden oud en nieuw geweldig mooi gecombineerd. Het is een langgerekte stad met een groot oud centrum en bazaar, middeleeuwse bruggen, een winkelboulevard naar het nieuwe gedeelte en daar tref je enorme hypermoderne bedrijfsgebouwen enzovoort. Dit is een eind wandelen en wij vermaken ons de hele zonnige dag. Parkeren naast het oude centrum kan voor omgerekend € 1,50 per uur. Dan kun je rustig rondkijken en afsluiten met een cocktail.

Omgeving Sarajevo

In omgeving Sarajevo nemen we een kijkje bij de met graffiti versierde verlaten Olympische bobsleebaan (Winterspelen 1984), de Visoko Bosnische Pyramid of the Sun en de mystieke Ravne tunnels. In deze laatste twee plekken zouden heilzame natuurkrachten spelen.

Olympische Bobsleebaan

Pyramid of the Sun

Ravne tunnels

Tot slot

We zijn nu in Una National Park, de laatste stop voor we na drie weken verder noordwaarts koersen. Via Slowakije en Polen willen we de Baltische Staten nog beleven. Voor we definitief een punt breien aan deze reis en huiswaarts keren. Nog genoeg in de planning tot die tijd.

Una National Park bewaren we voor de volgende blog. En bedankt lieve lezers dat jullie ons nog al die tijd volgen 🧡