Twee weken en een hoop kilometers en avonturen verder. Na Martijns verjaardagsweek in Durmitor national park is vorige week in etappes 2500 kilometer afgelegd. Van Žabljak via Dubrovnik naar de Krka watervallen in Kroatië. Een stedentrip Venetië en langs de Toren van Pisa omlaag naar Sicilië. La bella Italia.

Durmitor National Park

Voor de roadtrip sloten we Montenegro dus af in het wondermooie Durmitor national park, in de centrumplaats Žabljak. Eind oktober waren we er al en het park was toen in volle herfstglorie. Nu staken de bergtoppen sneeuwwit af tegen de glooiende okergele heuvels. Een plaatje… Er werd dagelijks gewandeld en genoten van het natuurschoon om ons heen. Dit natuurpark heeft jaarrond veel te bieden en het ligt op 1450 meter hoogte. Qua temperatuur zal het vast ook goed te doen zijn in de zomer.

Op Martijns verjaardag gingen we de Tara kloofwandeling lopen. Een ronde van zes kilometer in een woud en langs de Tara kloof: de diepste in Europa (1300 meter). De markering sprak niet voor zich en al bij het eerste kruispunt was het onduidelijk of we linksaf of rechtdoor moesten gaan. We sloegen volgens de routekaart linksaf. Er was wel routemarkering maar anders dan aan het beginstukje van de route vanaf de parkeerplaats. Nou ja op goed geluk dan maar. Even later begon de markering van het pad af te bewegen, door bomen en struikgewas. Een gevalletje grensverleggende activiteiten voor Kitty – die het niet zo heeft op spinnen en kruipende insecten. Dit deed denken aan het platteland van Slovenië, waar we in september een wandelroute volgden en het pad in het bos langzaam in het niets verdween. Terug was een lange weg dus besloten we om via de telefoon op kompaswijze dwars door het bos ‘naar de uitgang’ te gidsen. Brrr. Hulde aan navigatieopties op de smartphone.

Maar goed. De Tara kloofwandeling bracht ons in vertwijfeling. Klopte deze gedeeltelijk offroad wandeling wel? Navigerend en overleggend over het vervolg raakte Ruud tot twee keer toe kwijt. En je kunt daar gemakkelijk verdwalen. Hij is al wat ouder (8 jaar) en liep zijn neus achterna op een geurspoor. Kon ons vervolgens niet vinden en wij hem opeens ook niet. Gelukkig vonden we hem na wat zoeken, fluiten en roepen beide keren. Een opluchting want we zijn erg zuinig op de beestjes. Voortaan extra op hem letten in dit soort omstandigheden.

Beiden vonden we het wel welletjes om zo door het woud te oerossen. Dit kon de bedoeling niet zijn. Net als in Slovenië probeerden we dan zelf maar te navigeren naar een uitzichtpunt over de kloof. Wel over de paden, dan maar een stukje omlopen. Het lukte. Mooi! Even genieten van het uitzicht en naar het volgende punt. Langs de kloof lopend liepen we opeens weer op de route. Werden zelfverzekerd, nu kwam de rest van de wandeling wel goed. Maar een poos verder lopend richting de parkeerplaats bedachten we dat we daar onderhand wel hadden moeten zijn. Al even was er geen markering meer. Ongemerkt waren we nogmaals uit de route gelopen. Moesten we alsnog door het struikgewas navigeren naar de parkeerplaats, anders kon dit nog wel eens lang gaan duren. Drie uur en negen kilometer verder waren we rond. Een bijzondere verjaardagsherinnering. Die werd natuurlijk afgerond met een hapje en een drankje in de vrijstaande bungalow.

Roadtrippen naar Sicilië

Tijdens de festiviteiten werd het vervolg van de reis in de richting van Sicilië besproken. Vanuit Albanië of Kroatië kun je met een nachtboot oversteken naar Italië. Je kunt natuurlijk ook over de weg, dan rij je over noord Italië langs Venetië naar het zuiden. Wij besloten voor deze optie te kiezen. Als je vanuit een niet-EU land (Albanië) naar een EU land vaart zijn er namelijk extra inreisvoorwaarden voor het meenemen van je hond. Je moet dan via een bloedtest aantonen dat de Rabiës vaccinatie nog voldoende aanwezig is. Hier hadden wij geen zin in. Vanuit Kroatië (Split) gaat er ook een nachtboot, maar dat stukje varen scheelt over de weg nog maar 1000 kilometer. Rijden is dan voordeliger dan de boot, de bus rijdt op diesel en is heel zuinig. We kozen voor de gehele route over de weg en dat ging dan zeker gepaard met een bezoek aan Venetië. En langs de Toren van Pisa, het was maar een klein stukje omrijden.

Krka watervallen

Eerst pasten we een tussenstop van twee nachten in bij de Krka watervallen vlakbij Split (Kroatië). Dit breekt de lange reisdagen en het is een leuke dagtocht op de route. Rondom de watervallen is een vlonderwandeling van een paar kilometer die voor kinderen en rolstoelen geschikt is. En voor onze honden.

Venetië

Daarna een stedentrip Venetië. Martijn was er al eens geweest. Nou tijdens deze reis bewandelden we al veel steden en ‘old towns’ en Venetië springt wat Kitty betreft meteen in de top drie. Ze keek haar ogen uit, dit was genieten! Tussen sprookjesachtige gebouwen op het San Marcoplein en sinds lange tijd onder hordes toeristen. Ook weer een keer leuk. Met de gondolataxi het kanaal oversteken. James vond het maar spannend. Venetië ligt best dichtbij Nederland, op dat punt waren we nog maar 1250 kilometer van huis. Wel even bij stilgestaan want deze winter zaten we een heel stuk verder weg.

Buiten het centrum logeerden we twee nachten bij de boer op een agriturismo. Dit maakte het uitstapje helemaal compleet. ‘s Ochtends en ‘s avonds met de honden bij de ezels en geiten kijken. Vrienden maken met het boerderijhondje en er liep een familie pauwen rond. En daarbij die heerlijke boerderijluchtjes opsnuiven. Het voelde als een weekend weg.

Toren van Pisa en slotstuk van de roadtrip

Na Venetië zakten we langs de Toren van Pisa nog 1400 kilometer af naar het grootste eiland van Italië: Sicilië. De langste reisdag was nog flink afzien, het regende en onweerde de hele dag, dat gebied leek met ons mee te trekken. De medeweggebruikers maken de situatie er niet beter op. Hoe zuidelijker je komt in Europa hoe roekelozer mensen soms rijden. Slingerende vrachtwagens over je weghelft, auto’s in flauwe bochten ook half over de verkeerde baan. Dit was intensief en goed opletten geblazen.

‘s Avonds in een hotelkamer voor één nacht wilden we vroeg onder de wol. Echter bleek bij het openslaan van het strak opgemaakte bed dat hier al in geslapen was. Gekreukelde lakens en haren in het bed. Gatverdamme. De kussenslopen waren dan wel weer schoon. Ze hadden vast gehoopt: dat merken ze niet? Het duurde lang voor er op ons bericht werd gereageerd. We waren moe en besloten ons eigen beddengoed maar uit de bus te halen. Eenmaal opgedekt (dat andere eraf gegooid) en tandenpoetsend stond de eigenaar voor de kamer. Met een smoes en wijzend naar de schoonmaakster die een fout zou hebben gemaakt. We waren streng: dit was over de lijn. Het geld kregen we terug en in ons eigen beddengoed volgde een goede nachtrust.

Aankomst Sicilië

Na een leuke en intensieve roadtrip meerden we donderdag met de ferry aan op het zonnige eiland Sicilië. Heerlijk en hier blijft het voorlopig lekker weer, 20 tot 25 graden!! We zijn even bijgekomen van de reis en het verblijf is van zeven naar tien nachten verlengd. Why not. We hebben nog steeds alle tijd. Meer Sicilië en La bella Italië in de volgende blog.