Roemenië heeft ons prettig verrast. Na enige heftige ervaringen in Bulgarije wisten we niet hoe anders buurland Roemenië zou zijn. Daarbij opgeteld de reputatie op het gebied van beren en straathonden… Wat een geluk dat wij hiervan in tweeënhalve week niks meekregen! Terwijl we toch een groot deel van het land zijn doorgereisd. Vriendelijke mensen, vrijwel nergens zwerfhonden gezien en steden en dorpen hebben een fleurige uitstraling door vrolijk gekleurde huizen.

De Roemenië trip begon met drie dagen Boekarest. Vroeger ook wel ‘Klein Parijs’ of ‘Parijs van het oosten’ genoemd vanwege extravagante architectuur en een middeleeuws uiterlijk. Het is een gave industriële stad met groot centrumgebied (lange stadswandelingen of gebruik de metro), mooie architectuur en grote stadsparken. Midden in één van de stadsparken, ‘Titan park’, was een eiland met toegangshekje waarin een hondenlosloopgebied was. Een tip van de verhuurder. Erg leuk, vooral voor Ruud die heel sociaal is. Door eerdere ervaringen met straathonden is James wat meer op zijn qui-vive en hij mocht weer aan de lijn.

Er werd ook geshopt want Martijn had het in de sneeuw koud in zijn oranje tussenjas. De nieuwe robuuste jas kostte maar € 30,-! De prijzen in Roemenië liggen een stuk lager dan in Nederland. Zelfs lager dan in Bulgarije. Al verbleven wij in Bulgarije vooral in de regio van het populaire en prijzig bekend staande skigebied Bansko. Dit gaf misschien een vertekend beeld.

Parkeren in centrum Boekarest kon voor € 2,- per uur. In Brașov (circa 275.000 inwoners) kostte het € 0,60 per uur. Een schijntje!

Na een kort bezoek gaat Boekarest in de lijst ‘nog een keer te bezoeken’. Dan graag in het voorjaar als alles in bloei staat.

Na Boekarest richtten we ons op Transsylvanië, een historische regio in centraal Roemenië die bekend staat om gotische kastelen, Dracula en indrukwekkende Karpatische bergmassieven. Transsylvanië beslaat een oppervlakte van ongeveer tweeënhalf keer Nederland en is de grootste regio in Roemenië.

We verbleven twee achtereenvolgende weken in de middeleeuwse steden Brașov en Sibiu. Bezochten daarnaast het Bran kasteel – het vermeende kasteel van Dracula, het schitterende Peleș Kasteel en het fleurige UNESCO stadje Sighișoara.

Bran Kasteel Dracula:

Sighișoara:

Mocht je ooit naar Transsylvanië gaan, bezoek dan naast het Bran kasteel (van Dracula) ook het dichtbij gelegen Peleș Kasteel. Dat is zo fraai, wij keken onze ogen uit naar de meest gedetailleerde luxe houtbewerking en versiering. Anders dan we gewend zijn is dit kasteel ook nog eens centraal verwarmd. Een prettige verrassing en de winterjas kon snel worden opengeritst.

Peleș kasteel:

Transsylvanië zit vol historische steden en dorpen, kleurige huizen, ruige natuur en er heerst een gemoedelijke sfeer. We zijn blij dat we deze boeiende regio bezochten!

Brașov:

Uitstapje Tâmpaberg:

Sibiu:

Rijden door het landschap van Roemenië (ongeveer zes keer Nederland) is boeiend. Veel snelwegen zijn er niet en je kunt goed om je heen kijken. In het binnenland wisselden kleurrijke landbouwdorpjes af met weids heuvelachtig gebied.

In Roemenië zijn huizen net als in Nederland op een gasnetwerk aangesloten voor koken en verwarming. In steden dan tenminste. Dit is vrij uniek en anders dan in de meeste Balkanlanden, waar meestal elektrisch of op hout wordt verwarmd. Koken op een gasstel voelde als vanouds.

De honden kregen een echte schapenvacht cadeau, lekker zacht en warm. Ze zijn er superblij mee!

Na wekenlang kou en sneeuw wat leuk en mooi is en goed bij de sfeer van Transsylvanië paste, hebben we wel zin in zachter weer. Dan kun je langer buiten blijven en het brengt lekkere voorjaarsgeurtjes van bloeiende natuur. Onverwacht werd het in Sibiu steeds warmer, tot een uitschieter van 16 graden! Een verschil van 25 graden met de week ervoor in Brașov, waar het vroeg in de ochtend vaak -10 graden was en er een goed laagje sneeuw lag.

Na ruim 12.000 gereden kilometers sinds de aankoop in september zat de bus verlegen om onderhoud. Op naar de Ford garage, waar de olie werd ververst en piepende wiellagers nagekeken. Gelukkig zijn er geen dure reparaties nodig.

Met zo’n makkelijke tuin en een zonnetje bij 16 graden kregen we zin in een voorjaarsschoonmaak. De bus werd uitgemest, schoongewassen en de spullen heringedeeld. De dikke jassen konden alweer opgeruimd.

Even was het idee om in één ruk naar Italië te rijden, op zoek naar meer zacht voorjaarsweer. Zouden we carnaval vieren in Venetië?? Maar daar werd juist in het carnavalsweekend regen voorspeld. En het was nog 1250km rijden… Italië blijft nog even in de parkeerstand voor later in de reis. We gaan nu door Hongarije naar Bosnië en Herzegovina om dat land te ervaren. Onderweg komen we langs Zagreb, de hoofdstad van Kroatië, die pakken we een paar dagen mee.

Tot slot: wilde dieren in Roemenië

Het was een beetje spannend om Roemenië te bezoeken. Het land heeft een reputatie van vele (zelfs miljoenen) wilde honden, en beren die af en toe tot in stedelijke gebieden doordringen. Als je reist met je huisdier (en anders ook) kan dit bepalend zijn.

Gelukkig voor ons lijkt de reputatie van straathonden niet meer te kloppen. In onze ervaring tenminste. Want wij zagen ze nauwelijks en hadden er al helemaal geen last van. Omdat deze ervaring dermate afwijkt van de reputatie is er wat research gedaan hoe dit nu zit. Er is veel informatie te vinden over het al dan niet afmaken van enorme populaties honden vanaf circa 2014, na één of meer vooronderstelde fatale incidenten. Het is niet duidelijk welke informatie klopt en er schijnt ook desinformatie te worden verspreid over dit onderwerp. We gaan af op onze eigen waarneming. In de toeristische plaatsen Boekarest, Brașov, Sibiu en Sighișoara zagen wij eigenlijk geen zwerfhonden. Ook bijna niet in of buiten vele dorpjes en steden onderweg. Het is verwaarloosbaar in vergelijking met plaatsen zoals Berat in Albanië en Bitola in Macedonië, waar (nog) grote roedels straathonden leven die soms territoriaal zijn. Martijn kan daar meestal (met stok als afschrikmiddel) goed mee omgaan maar Kitty kan daar niet alleen met onze honden over straat. Dat is een stukje gemiste vrijheid… In Sibiu kan dit weer wel!

Qua beren hoefden we ons geen zorgen te maken want die zijn nu in winterrust. Voor de zekerheid beperkten we ons in Roemenië tot het verkennen van stedelijke gebieden. Even geen lange wandelingen in de natuur, dat komt later weer.