Albanië. We waren zo benieuwd naar dit land. Nu kennen we het een beetje. Dit was wel een verrassing!

Allereerst: ga gerust rondreizen in Albanië. De mensen zijn supervriendelijk en heel behulpzaam. Toeristen wordt duidelijk geprobeerd het naar de zin te maken. Zo haalde een garage een spijker uit onze autoband en wilde niks van aangeboden geld aannemen. De Albanezen sluiten wij in ons hart en de mooie natuur hier ook. Albanië is iets speciaals en dit hadden wij niet willen missen.

Wel 2 tips: laat je huisdier thuis en huur een auto.

Hoe zuidelijker je komt, hoe risicovoller de verkeerssituatie wordt. Zo ervaren wij dit tenminste. Op (slinger)wegen wordt gerust vlak voor een onoverzichtelijke bocht vol gas ingehaald. Het is geen verbazing hoeveel grafmonumenten je langs de wegen ziet.

Aangekomen in Shkodër, in het noorden van Albanië, gaf de verkeerschaos in de stad ons kriebels. Waar zijn we nu beland, welke verkeersregels (weinig?) zijn hier nog van toepassing? Alles, van voetganger tot fiets en auto bewoog kriskras door elkaar heen. Half op straat ook nog overal winkeltjes, kraampjes en een vismarkt. Daar lopen dan ook nog zwerfdieren tussen. Soms rij je een straat in en rijdt iedereen elkaar vast. Er wordt gewoon maar doorgeduwd. Vervolgens proberen wij ergens te draaien (wat niet meevalt), komen we onvermijdelijk terug door het nauwe kruispunt, staat er rustig middenop een auto zonder chauffeur ‘geparkeerd’. Niet te doen! Goed uitkijken dus om de forse bus en iedereen heel te houden. Petje af voor chauffeur Martijn die dit steeds goed weet te fixen. Soms scheelt het maar een centimeter en dit is dan voor hem net voldoende.

Dan onze honden. In Montenegro waren er al zwerfhonden maar kon je nog redelijk goed over straat. In Shkodër echter was het bijna niet meer te doen om ze goed uit te laten. Het is een grote stad (circa 136.000 inwoners) en er was haast geen groen te vinden – onze honden zijn geen citypoopers. Er liepen aardig wat straathonden maar de verstandhouding was hier nog te doen. Één keer kwam een hond plotseling dreigend op ons af, toen kwam een winkelier direct helpen om de hond op afstand te houden.

Ook buiten de stad bleken lange wandelingen met onze honden een issue omdat je op je hoede moet zijn voor territoriale zwerfhonden. Sommige zijn dusdanig groot en/of leven in een roedel, dat gaat niet vanzelf goed met onze reuen. We kunnen niet teveel risico lopen om gewond te raken want dan zijn we ver van huis.

Gelukkig hadden we een luxe appartement voorzien van Netflix en met een natuurserie vermaken onze honden zich prima. Dan maar even wat minder lang wandelen en vaker korte stukjes.

Mooie plekken zijn ook in Albanië gemakkelijk te vinden. Hier volgt een fotoserie van noord Albanië:

De reis vervolgde naar centraal Albanië, naar het authentieke bergstadje Berat (circa 36.000 inwoners). Net als Durmitor national park op de Unesco werelderfgoedlijst. Zes nachten in de benedenverdieping van een villa. Met een prachtige ruime veranda met uitzicht op Berat en de heuvelrijke omgeving. Elke dag werden we overladen met vers fruit uit de tuin, Petulla – dit zijn traditioneel gefrituurde Albanese oliebollen, en verse olijven.

Overigens is het weer inmiddels wisselvallig en wisselen zonnige en enkele buiige dagen elkaar af. Koud is het nog niet met temperaturen overdag tussen 16 en 22 graden.

Berat heeft een charmant oud centrum en een nieuw deel met wijdse promenade. Samen met de honden lukte het om een leuke stadswandeling te maken en helemaal omhoog naar het kasteel van Berat, een grote ruïne vanwaar je prachtige wijdse uitzichten hebt over de omgeving.

Wel kregen we het op de weg terug aan de stok met een roedel straathonden die blijkbaar om de hoek gevoerd werden en dit wilden beschermen. Gelukkig kregen we ook hier hulp van omstanders om voorbij de honden te komen.

De gastvrouw gaf tips om de omgeving te verkennen. Zij noemde de Albanese traditie om ‘s avonds mensen te kijken op drukbezochte promenades. Deze traditie heet Xhiro en dit hebben wij natuurlijk geprobeerd. Zelfs op een woensdagavond half november was het gezellig druk en alvast in de kerstmarktsfeer! Even zonder Ruud en James want in het donker is de omgang met straathonden nog lastiger te managen. Het werd een leuke ervaring.

Nog enkele foto’s van omgeving Berat:

We maken de sprong naar Griekenland. Daarmee terug naar de EU, waar de databundel voor mobiel internet weer werkt en Videoland ook. We zijn benieuwd hoe de situatie rondom (zwerf)honden daar is want dit kan onze koers wel gaan beïnvloeden.

Inmiddels, na enkele dagen Griekenland, voelt het fijn om hier te zijn. Minder chaos, vooralsnog minder straathonden en weer naar een normale supermarkt. Lekker. Meer Griekenland in de volgende blog!